Kopfbereich

Direkt zum Inhalt Direkt zur Navigation

Inhalt

9° Παγκρήτιο Τουρνουά Τάβλι Τουρλωτής Εκτύπωση E-mail
Αξιολόγηση χρήστη: / 2
ΦτωχόΑριστο 
Γράφει ο/η Μπαλοθιάρης Μανόλης   
17.08.07

9° ΠΑΓΚΡΗΤΙΟ ΤΟΥΡΝΟΥΑ ΤΑΒΛΙ ΤΟΥΡΛΩΤΗΣ

(11-12 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2007)


Έντεκα Αυγούστου σήμερα, δείχνει ο ημεροδείκτης,

και η Τουρλωτή όλους μας τραβά, σαν δυνατός μαγνήτης.

Στην Τουρλωτή μαζεύτηκαν, παλιοί και νέοι πάλι,
για να διαγωνιστούν ξανά, μες του ταβλιού τη ζάλη.

Ένα πολύ παλιός θεσμός, κλείνει εννιαετία,
που κάποιοι δεν χωνεύουνε, χωρίς δικαιολογία.


Θέλουν να το διακόψουνε, θέλουν να σταματήσει,

μα έτσι η ζωή στην Τουρλωτή, τον Αύγουστο θα σβήσει.

Από βραδύς ο Ίκαρος κουνιόταν στον Κουφάκη,

μα όμως ο Μανόλης μας, τον είχε στο τσεπάκι.

Μετά ως συνήθως πρόβαλε, κάποια δικαιολογία,

το γούρι της γυναίκας του, πως ήταν η αιτία.

Όλοι οι γαμπροί της Τουρλωτής, φύγαν με μια καλάδα,

του χρόνου να κατεβούνε, με πιο καλή ομάδα.

Πετράκης, Στάμος, Ίκαρος, Σπύρος, Λιούλιος και σια,

πολύ μεγάλη κάνανε, χαμένη απαρτία.

Όλοι τους κοιμηθήκανε, μπρούμυτα στο κρεβάτι,

γιατί νομίζουν σίγουρα, τους είχε πιάσει μάτι.

Κάποια στιγμή τους έψαχνα, για να τους χαιρετήσω,

μου στάθηκε αδύνατο, να τους παρηγορήσω.

Ο άτυχος μηχανικός, έφτασε στους δεκάξι,

και ούτε φέτος μπόρεσε, και πάλι να με φτάξει.

Φαίνεται με φοβήθηκε, προτίμησε να χάσει,

γιατί το ήξερε καλά, πως δεν θα με περάσει.

Παντερμαλή ενόμίζες, πως παίζεις με παικτάκια,

όμως δεν υπολόγιζες, πως παίζεις με ζαράκια.

Γλεζάκη πήγες στους οκτώ, νόμιζες θα περάσεις,

μα η Κατερίνα είπε στοπ, δεν θα χαμογελάσεις.

Ο Στέργιος ο Καββουσανός, φτιάχνει ωραία τάβλια,

όμως δεν έμαθε καλά, να ρίχνει και τα ζάρια.

Το τρόπαιο είναι βαρύ, και για να το κερδίσεις,

θα πρέπει τον αντίπαλο, καλά να τον ζυγίσεις.

Φτάσαμε και στον τελικό, εγώ και η Κατερίνα,

και όλοι περιμέναμε, να την περάσω φίνα.

Μανόλη σε παρακαλώ, άστο αυτό σε μένα,

το ξέρω ότι σίγουρα, έχεις πολλά παρμένα.

Κι όπως ήρθαν τα πράγματα, είχε δική της γνώμη,

κι αφού στο τέλος κέρδισε, μου ζήτησε συγγνώμη.

Έπαιζε από το πρωί, και είχε πια κλατάρει,

και όμως τα κατάφερε, το κύπελλο να πάρει.

Κάποιες διπλές απ' την αρχή, και μερικές στο τέλος,

φέρανε το αποτέλεσμα, που δυστυχώς δεν θέλω.

Δυο πούλια της στον άσσο μου, ήτανε στριμωγμένα,
και μόνο ντόρτια θέλανε, να βγούνε τα καημένα.

Φέρνει τα ντόρτια της λοιπόν, μου τα πετάει έξω,

προχωρημένος ήμουνα, και έλεγα πως θ'αντέξω.

Όμως στη δεύτερη ζαριά, πεντάρες μου καρφώνει,

και τα βουτάει γρήγορα, και μέσα μου τα χώνει.

Όμως και πάλι έλεγα, εγώ είμαι ψημένος,

και στο παιχνίδι σίγουρα, θα είμαι κερδισμένος.

Τα πούλια έχει άψητα, βρίσκονται στο εξάρι,

και δεν το πίστευε και αυτή, παιχνίδι πως θα πάρει.

Καπάκι όμως φίλοι μου, εξάρες μου πετάει,

και διαπιστώνω γρήγορα, πως το παιχνίδι πάει.

Χέρια και πόδια όμως εδώ, σηκώνει η επιστήμη,
και πάει και περίπατο, όλη η καλή η φήμη.

Μανόλη με βοήθησες, σίγουρα να κερδίσω,

και το βαρύ το κύπελλο, εγώ να κατακτήσω.

Μπράβο σου Κατερίνα μου, σου βγάζω το καπέλο,

γιατί ήρθες πρώτη σίγουρα, το θέλω δεν το θέλω.

Εύχομαι σ' όλη τη ζωή, πάντα νίκες να έχεις,

το λέω μέσα απ' την καρδιά, ξέρω πως το κατέχεις.

Του χρόνου πάλι εύχομαι, στον τελικό να πάμε,

και όλους τους συμπαίχτες μας πάντα να τους νικάμε!

Πάρα πολύ ευχαριστώ, Μαρίνα και Μαρία,

και την Κική που βοήθησαν, σ' αυτή την ιστορία.

Θερμά συγχαρητήρια, στην Ρένα μας και πάλι,

και φέτος το οργάνωσε, πολύ καλά το τάβλι.

Τελειώνοντας θα ευχηθώ σ' όλους του χρόνου πάλι,
να έχουμε συμμετοχή, σίγουρα πιο μεγάλη.

 
< Προηγ.   Επόμ. >